Zoeken
  • Jac&Jordi

Blik Op Vooruit #50

Nét Niet Goed Getimed

Het zijn vreemde dagen. We zijn aanbeland op de voorlaatste dag van ons restaurant. Wanneer we onze volgende post plaatsen, zijn we horeca-ondernemer af en is een periode afgesloten. Nou, bijna dan. Er moet nog één en ander geregeld worden met wat instanties en zo, maar daar hebben we de komende maanden voor om dat vorm te geven. Wordt dus ongetwijfeld vervolgd. Vandaag is ook een vreemde dag. Onze vijftigste post. Was mooi geweest wanneer dat morgen zou zijn geweest, want dan viel dat weer lekker samen met onze laatste dag. Ach, maakt ook niet uit. We vieren gewoon straks onze honderdste post wel. We zijn nu al benieuwd waar we dan staan! Ergens in iets rustiger vaarwater hopen we. Mensen om ons heen durven dat trouwens openlijk in twijfel te brengen.


Drukkend Rustig

Ondertussen is het -vreemd- druk in ons restaurant. We hebben de prijzen gehalveerd om door onze voorraden heen te komen, wat heeft geresulteerd in een stroom van klanten die we nog nooit hebben gezien. Alles wat er over "den Hollander" wordt gezegd is blijkbaar waar! Leuk is het dat er heel veel vaste gasten langskomen en met oprecht verdriet afscheid komen nemen. Ze sturen zelfs bloemen. Wat een goed broodje niet allemaal teweeg brengt. Ondertussen zijn we onze spullen aan het verkopen, wordt geleende apparatuur -iets te vroeg- opgehaald en lijkt het alsof we in een soort bouwkantine lunch serveren. De laatste foto's worden

opgehaald, en zenuwachtige gasten halen snel nog de resterende brownies op waar we laatst zo lyrisch over hebben geschreven. (Binnenkort volgt er overigens weer een gastblog. Daar gaan we nu meer tijd voor hebben, dus als we je eens van een gastblog kunnen voorzien; let us know!). Kortom; het is vreemd druk, en tegelijkertijd sereen rustig. We denken dat iedereen weet dat er geen schuldigen zijn in dit verhaal.



Niet Omkijken Maar Omdenken

We kunnen nog niet zo goed plaatsen wat we voelen. Dat komt ongetwijfeld de komende tijd wel. Zeven jaar aanpakken. Het wordt niet afgepakt, maar ingepakt. We worden wel eens beschuldigd van onrealistisch positivisme. Het zal wel. Wij kijken altijd om ons heen en vooruit. Soms terug, maar nooit lang, en zeker niet met een zuur gezicht. We zien nu al uit naar morgen, zodat we naar overmorgen uit kunnen kijken en met een glimlach nog één keer om kunnen gluren naar vandaag. We zien onszelf als visionairs met een lichte vorm van bijziendheid als het gaat om het spotten van valkuilen, maar met een scherpe blik voor openingen. We zien wel wat er gebeurt wanneer we morgen het licht uit doen.


Jac&Jordi

497 keer bekeken2 reacties
  • Facebook
  • Instagram

©2020 by sabbaticouple. Proudly created with Wix.com