Zoeken
  • Jac&Jordi

Vreemd, Vreemder, Vreemdst #73

Waar Aan Te Danken?

Was onze eerste reactie "Wat zijn wij blij dat we nu niet meer in de horeca zitten!", of was het "Wat vreselijk voor iedereen die nog in de horeca zit!"? Eerlijkheidshalve weten we het niet zeker. Waarschijnlijk dachten we het allebei tegelijk. Wij blijven het een vreemde gewaarwording vinden; blij zijn met onze situatie. Restaurants weg. B&B weg. Huis weg. Driekwart jaar geleden was dit scenario nog een soort spookbeeld. Nu is het realiteit, en voelt het als een zegen. Het wordt steeds vreemder, want we hebben geen last van een soort Stockholm-syndroom. Ook lijden we niet aan een post Traumatische Stress Stoornis. En ja, we zijn in de ogen van sommigen misschien wat dromerig, maar geloof ons dat we ons verdomd goed bewust zijn van onze positie, en van het feit dat die ook heel anders had kunnen zijn. Het vreemdst is misschien nog wel dat we nu medelijden voelen met veel mensen waar we voorheen nog "tegen op keken" wegens hún comfortabele positie in vergelijking met die van ons. Noem het maar gezonde jaloezie of zo. Je kent het wel; je gunt iemand al het goeds maar je kunt soms de neiging niet onderdrukken dat je toch best een beetje jaloers bent op hun succes en de bijbehorende voordeeltjes. Niks duisters hoor, maar wanneer jezelf keihard werkt maar nog niet de vruchten plukt en een ander relatief relaxt achterover ziet leunen, dan denk je gewoon wel eens zoiets als "hij wel"! Nou, dat is nu wel anders kunnen we jullie vertellen. Wat een drama die nieuwe lock-down. We kennen nogal wat mensen die hierdoor -wéér- keihard geraakt gaan worden. Ontsprongen we de dans bij lock-down één, maar kwam dat besef pas later en heel geleidelijk. Nu snappen we pas echt dat we fucking mazzel hebben met ons mini-huisje en pizza-top-baantje! We kunnen niet anders dan ons afvragen waar we dat nou eigenlijk aan te danken hebben...


Hamvraag

Die laatste vraag is een belangrijke. Was het stom geluk van twee mensen die ook een keertje wat mee mogen hebben van het universum, of zit er iets méér achter? Ga maar eens na; hadden we niet al dat gelul met de eigenaren van onze panden gehad, dan hadden we nooit de deuren moeten sluiten door de eerste lock-down alleen. Dan hadden we met kunst en vliegwerk er door heen gezigzagd en hadden we op ons tandvlees nu lock-down 2 in gemoeten. Was de deur van de Limburgse B&B niet achter ons dicht gewaaid, dan hadden we daar nu met hetzelfde probleem gezeten. Maar dat is allemaal niet gebeurd. Toeval? Kan. Maar misschien ook niet. Kan het misschien zijn dat we -onbewust- al bezig waren ergens achter in ons hoofd met deze switch? Waren we wellicht al in ons onderbewustzijn bezig met het feit dat ons pad heel ergens anders heen leidt? Hebben we iets in werking gezet dat, doordat het puur door gevoel gedreven wordt, ons langs alle poortjes doet slalommen? Dat is op z'n minst toch wel een interessante vraag, nietwaar? Wanneer je onze laatste zeven jaar neemt, dan waren die best wel hobbelig. Hoewel we supergave dingen hebben gedaan en een heel mooi concept neer hebben gezet, leek het wel alsof we elke keer weer vanuit onverwachte hoek een -financiële- tegenslag moesten incasseren. Waarom lijkt het nu zo te zijn dat de halve wereld wordt getackeld, maar dat wij de dans lijken te zijn ontsprongen? Stel dat we kunnen analyseren wat we anders doen of denken. Dan hebben we de sleutel tot transformatie "on demand" gevonden. Een soort Heilige Graal, maar dan verstoppen we hem niet, want die Graal past ons allemaal, toch?! Misschien is dit wel het begin van onze eigen avonturenepos. "Het Verhaal Van De Graal" in plaats van; "In De Ban Van De Ring". Maar dan zonder dwergen.



Droom of Droomscenario?

Maar even serieus nu. Stel je voor dat we iets op het spoor zijn waarmee wij iets "kunnen wat een ander -nog- niet kan". Hoe gaaf zou het zijn wanneer we dat in kaart kunnen brengen, en het aan anderen kunnen uitleggen?! Er zijn zat mensen die nu in de penarie zitten, maar er niet mee om kunnen gaan omdat ze tegen de bierkaai blijven vechten, op windmolens willen jagen of liever barsten dan buigen. Wanneer je die kunt overtuigen dat ze het anders kunnen doen, dan zou dat toch iets zijn! Zo iets van; "Use The Force, Henk", waardoor Henk opeens de zaken in een ander licht ziet. We dagdromen er vaak over. Enerzijds zoeken we naar allerlei manieren om weer wat in het laatje te krijgen, maar hoe kicken is het wanneer je iets verzint waar je echt iets mee kan doen voor iemand die dat zelf -nog- niet kan?! Wanneer we het licht zien en dit idee z'n beslag krijgt tijdens onze tocht naar Santiago De Compostela over een paar maanden, dan is het droomscenario klaar. Eerst het boek, of meteen verfilmen?!


Jac&Jordi

92 keer bekeken
  • Facebook
  • Instagram

©2020 by sabbaticouple. Proudly created with Wix.com